123baby.me

Γενικά

Η εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF - in vitro Fertilization) είναι μια μέθοδος, η οποία επιτρέπει να γίνει η σύλληψη ενός ωαρίου εκτός από το σώμα μιας γυναίκας, και αποτελεί μια από τις πιο συνηθισμένες μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.

Πριν πάτε για εξωσωματική γονιμοποίηση

Πριν πάρετε την απόφαση να ακολουθήσετε τη μέθοδο της εξωσωματικής γονιμοποίησης θα πρέπει να είστε αποφασισμένοι να ακολουθήσετε μία αυστηρή ιατρική διαδικασία που περιλαμβάνει αρκετή ταλαιπωρία για σας (αιμοληψίες, ενέσεις, κολπικά υπερηχογραφήματα, λήψη ωαρίων με μικρή νάρκωση) προσαρμοζόμενη σε απόλυτα και συγκεκριμένα ωράρια. Εκτός των άλλων, είναι μια διαδικασία που απαιτεί πολύ χρόνο και χρήμα, και γι’ αυτό ενημερωθείτε για το οικονομικό μέρος, και το ότι ίσως χρειαστεί να δοκιμάσετε μερικές φορές πριν μείνετε έγκυος. Όσων αφορά το ψυχολογικό κομμάτι, θα πρέπει να είστε έτοιμοι και οι δύο σύντροφοι να μπείτε σε μια διαδικασία που διαχωρίζει τη σεξουαλική επαφή από τη γονιμότητα και να αντιμετωπίσετε οποιαδήποτε αποτυχία προσπάθειας.

Πώς γίνεται η εξωσωματική γονιμοποίηση;

Τα ωάρια λαμβάνονται από τα ωοθυλάκια, που αναπτύσσονται στις ωοθήκες της γυναίκας, με τη διαδικασία της ωοληψίας. Στο εργαστήριο, έρχονται σε επαφή με τα σπερματοζωάρια, μέσα σε ειδικά δοχεία με καλλιεργητικό υλικό, προκειμένου να γίνει η γονιμοποίηση. Στη συνέχεια, τα δοχεία με τα γονιμοποιημένα ωάρια (ζυγώτες) τοποθετούνται σε επωαστικό κλίβανο για 2-6 ημέρες, υπό ειδικές συνθήκες, ώστε τα έμβρυα να διανύσουν τα πρώτα στάδια της ανάπτυξής τους. Αντί τα έμβρυα να καταλήξουν στη μήτρα με φυσικό τρόπο (δηλαδή μέσω της σάλπιγγας), μεταφέρονται σ’ αυτήν από τον εξειδικευμένο γυναικολόγο, με τη βοήθεια ενός λεπτού καθετήρα μέσα στον οποίο τα έχει τοποθετήσει ο εμβρυολόγος. Τα έμβρυα εμφυτεύονται από μόνα τους στον βλεννογόνο της μήτρας, το ενδομήτριο, όπως και στη φυσιολογική σύλληψη. Εάν υπάρξει εμφύτευση θα υπάρξει και εγκυμοσύνη.

Πότε επιλέγεται ως μέθοδος η εξωσωματική γονιμοποίηση;

Υπάρχει πληθώρα απόλυτων και σχετικών ενδείξεων που αφορούν τον έναν ή και τους δύο συντρόφους. Οι απόλυτες ενδείξεις είναι:

• Η έλλειψη (από εκτομή) ή η απόφραξη των σαλπίγγων κεντρικά ή περιφερικά (υδροσάλπιγγες).
• Η έλλειψη σπερματοζωαρίων (αζωοσπερμία) που απαιτεί χειρουργική λήψη.
• Ο πολύ μικρός αριθμός κινουμένων φυσιολογικών σπερματοζωαρίων (σοβαρή ολιγο-ασθενο-τερατοσπερμία).

• Μεγάλη διάρκεια υπογονιμότητας.
• Μεγάλη ηλικία της γυναίκας.
• Σοβαρά προβλήματα σπέρματος (σοβαρή ολιγο-ασθενο-τερατοσπερμία).
• Ανεξήγητη Υπογονιμότητα.
• Αποτυχία άλλων ηπιότερων μεθόδων (π.χ. πρόκληση ωοθυλακιορρηξίας για προγραμματισμένη επαφή ή σπερματέγχυση).
• Βαριά ενδομητρίωση.
• Προεμφυτευτική διάγνωση για β- μεσογειακή αναιμία, φυλοσύνδετα νοσήματα, ειδικά κληρονομικά νοσήματα.
• Πριν από χημειοθεραπεία.
• Δωρεά ωαρίων, σπέρματος και εμβρύων.
• Παρένθετη μητρότητα.

Διαβάστε περισσότερα...