Πρόωρος Τοκετός

Πρόωρος Τοκετός

Πρόωρος θεωρείται ο τοκετός ο οποίος πραγματοποιείται πριν την 37η εβδομάδα κύησης. Η συχνότητα του πρόωρου τοκετού ανέρχεται σε 4-10% των συνολικών κυήσεων. Κάθε χρόνο παγκοσμίως γεννιούνται πρόωρα πάνω από 13 εκατομμύρια βρέφη, με τα περισσότερα από αυτά στις αναπτυσσόμενες χώρες. Το πιο σημαντικό που πρέπει να θυμάστε είναι ότι όσο περισσότερο παραμείνει ένα υγιές έμβρυο στη μήτρα και όσο μεγαλύτερο βάρος έχει, τόσο λιγότερο χρόνο θα μείνει στη μονάδα πρόωρων με μειωμένες πιθανότητες να παρουσιάσει κάποιο πρόβλημα μετά τον τοκετό.

Αν τα νερά σας σπάσουν πριν την 37η εβδομάδα, έχετε πόνους στην κοιλιά, κολπική αιμορραγία ή συσπάσεις, πρέπει να ενημερώσετε επειγόντως τον γιατρό σας, ώστε να διαπιστώσετε αν πρόκειται για πρόωρο τοκετό ή όχι. Αν ο γιατρός δεν μπορέσει να διακόψει την εξέλιξη του πρόωρου τοκετού, τότε θα έχετε έναν φυσιολογικό τοκετό, εφόσον το μωρό σας δεν δείξει σημάδια δυσφορίας. Το θετικό ενός πρόωρου τοκετού είναι η λιγότερη διάρκεια, καθώς το έμβρυο είναι μικρότερο σε μέγεθος και μπορεί να περάσει ευκολότερα από τον τράχηλο της μήτρας. Αμέσως μετά τον τοκετό, κάποιος νεογνολόγος αναλαμβάνει τη φροντίδα του μωρού σας, εκτιμώντας την κατάστασή του. Ίσως χρειαστεί αναπνευστική βοήθεια. Τα αναπνευστικά προβλήματα παρουσιάζονται κυρίως, λόγω της μη ολοκληρωμένης ωρίμανσης των πνευμόνων πριν την 35η εβδομάδα.

Αντίστοιχα, πριν από τις 35 εβδομάδες, το ανακλαστικό του θηλασμού δεν είναι ακόμη ανεπτυγμένο και το πεπτικό σύστημα αρκετά ανώριμο για να δεχτεί μεγάλες ποσότητες υγρής τροφής. Για το λόγω αυτό, τα πρόωρα μωρά τρέφονται με μικρές ποσότητες γάλακτος σε πολύ τακτικά διαστήματα. Η αντιμετώπιση αρχίζει αμέσως μετά τον τοκετό, σε μονάδες εντατικής θεραπείας προώρων. Το πρόωρο παύει να νοσηλεύεται σε θερμοκοιτίδα όταν το βάρος του φτάσει τα 2 κιλά και γενικότερα όταν αποκτήσει την ικανότητα να διατηρεί την θερμοκρασία του σε φυσιολογικά επίπεδα.